30 Handen Nepal 2017 Dag 22

Na een voorspoedige vliegreis kwamen we rond 7:30 uur nog in redelijk goede staat aan op Schiphol. Wat een verademing was deze terugreis ten opzichte van vorig jaar. Toen hadden we al bij vertrek problemen om met zijn vijftienen uit Kathmandu te kunnen vertrekken en hebben we daarna nog acht nachtelijke uren, in de kou van de airconditioning, moeten doorbrengen op de vluchthaven van Abu Dhabi. Met dit in ons achterhoofd hadden we een heel ander beeld van de terugreis en kon het bijna niet anders dan meevallen. Alleen voor Madelon was de reis zwaar omdat haar maagdarmstelsel opspeelde en Janneke en Eefke hadden last van de oren. De stewardess probeerde daar nog wat aan te doen door aan beide neusdruppels te geven. Ze konden deze gebruiken voor het opstijgen en dalen. Het laatste stuk, van Abu Dhabi naar Amsterdam, vlogen we met KLM en zo konden we al overschakelen van Engels naar Nederlands.

Aan onze koffers hing een ‘priority label’ waarop staat: HOT. Velen van onze groep zijn ook als vrijwilliger werkzaam bij de de Stichting Hoop Op Toekomst die afgekort ook wel bekend is als stichting HOT! Mensen vragen wel eens waarom gaan jullie zo ver weg om hulp te bieden als er nog zoveel hulp in eigen land nodig is. Deze mensen kunnen we geruststellen en tegen hen zeggen dat we ons steentje proberen bij te dragen in binnen en buitenland!​

 Nepal-2017-Dag-22-4

Wat we nog graag met jullie willen delen is dat Indira op ons aandringen een dag na ons vertrek regelde dat het jongetje in het paarse t-shirt met de grote steenpuist naar de huisartsenpost is gebracht en behandeld is geworden. Hij bleek onder zijn truitje nog op vier plaatsen zo’n zelfde steenpuist te hebben, die zeer pijnlijk voor hem waren. De ergste zijn nu ontlast en hij moet tien dagenlang antibiotica nemen. De jongen leeft bij een stiefmoeder en stiefmoeders zijn in Nepal niet zo aardig als in Nederland vertelde Indira ons. Wij denken dat dit in Nederland ook niet per definitie altijd het geval zal zijn. Niet voor niets zijn zoveel verhaaltjes en sprookjes gebaseerd op ‘boze’ stiefmoeders…

Bij aankomst op Schiphol stonden daar als verrassing net als vorig jaar Marieke, Maud en Sander ons op te wachten met een trolley vol met broodjes kaas, krentenbollen, stroopwafels, appels en waterflesjes. Zij werden met groot gejuich door ons ontvangen. Ze vingen ons niet alleen op met hun komst en al het lekkers, maar Marieke zorgde er ook nog voor dat we een half uur later in de juiste trein zaten. Door wegwerkzaamheden op ons traject waren we aan het overwegen om eventueel een bus vanuit KLM te charteren. Marieke vatte de koe echter bij de horens en zei dat we moesten maken dat we zo snel mogelijk de trein in kwamen en via Rotterdam, Breda en Eindhoven het ergste oponthoud konden omzeilen en maar twee keer hoefden over te stappen. Als een engel leidde ze ons door het laatste stuk heen en zoals het er nu uitziet arriveren we voor de lunch in Heerlen.

Nepal-2017-Dag-22-2 Nepal-2017-Dag-22-1
Nepal-2017-Dag-22-3 Nepal-2017-Dag-22-10
Nepal-2017-Dag-22-9 Nepal-2017-Dag-22-8
Nepal-2017-Dag-22-7 Nepal-2017-Dag-22-6
Nepal-2017-Dag-22-5

Op het station in Heerlen werden we opgewacht op onze dierbaren. Het duurde even voordat we ze zagen, want ze stonden op het verkeerde perron. We vlogen elkaar in de armen en er werd menig traantje gelaten.

Nepal-2017-Dag-22-11 Nepal-2017-Dag-22-15
Nepal-2017-Dag-22-14 Nepal-2017-Dag-22-13
Nepal-2017-Dag-22-12 Nepal-2017-Dag-22-16
Nepal-2017-Dag-22-17 Nepal-2017-Dag-22-18

Vol dankbaarheid kijken we terug op drie fantastische weken, waar we niet alleen onszelf gaven, maar ook onszelf tegenkwamen. Het was een leerzame ervaring, die veel kostbare en onvergetelijke herinneringen opleverde. Ook deze groep bewees dat je in gemeenschap veel tot stand kunt brengen en veranderingen in gang kunt zetten. De woorden: “samen sta je sterk” kregen in Nepal dieperliggende betekenis en dekken de lading. Het bouwen in Nepal leert ons dat het bouwen een middel is om verandering te bewerkstelligen in de harten van alle betrokkenen. In die zin is het samen op weg gaan naar Nepal meer dan de moeite waard!

We leren veel van elkaar omdat we respect hebben voor elkaars eigenheid, cultuur en geloof. We kijken niet naar wat ons scheidt maar naar hetgeen wat ons bindt en dan is er veel mogelijk wat van te voren onmogelijk leek te zijn. Vol vertrouwen bouwen we zo verder aan een betere toekomst. Ieder op zijn eigen tijd, ieder op zijn eigen plaats, ieder op zijn eigen wijze geeft antwoord op hetgeen waartoe hij zich innerlijk geroepen voelt en wij hopen dat wij met ons antwoord onze bijdrage hebben geleverd in Nepal.

Nepal-2017-Dag-22-19

BewarenBewaren

BewarenBewaren

2 gedachten over “30 Handen Nepal 2017 Dag 22

Reacties zijn gesloten.